دیگر غروب مرا اختیاری نیست. بر نگاهم رنگ های پایان می گذرند. اما هنوز در حسرت توام.

 ای فصل پر نور

ای زردهای ملایم

 ای نارنجی های خموش

 ای سبزهای مکدر مبهوت !

بر درخت دست هایم  بنشین و کلمه های تازه ای به من یاد بده تا این غروب افول کند و خورشید دوباره بر دیدگانم بدرخشد.

از این همه انتظار خسته ام . کوه ها دارند عذابم می دهند . مگر می شود ایستادگی کرد؟

روحت را أسایشی نخواهد بود

چون ابرها که از درهای شب به روزها می رسند و روز دیگری را

لبخند بزن

لبخند تو شادی قاصدک ها به گوشم خواهند رسانید

لبخند تو آرزوهای زیبای جهان را در کف دستانم خواهد گذاشت

روح تو را آسایشی نیست

هرگز

مشکوک نباید باشی و باید خودت به خودت کمک کنی . درغیر اینصورت تو بازنده ای.

چگونه در زندگي مشترك موفق شويم ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

نيمي از ازدواج هايي که امروزه صورت مي گيرد به طلاق مي انجامد. در نسل هاي پيشين تعجب آورنبود اگر مي شنيديم که زوجي بيست و پنجمين، سي امين و يا حتي پنجاهمين سالگرد ازدواجشان را جشن مي گيرند. ولي آيا نسل هاي امروز خواهند توانست اين مدت زمان با هم زندگي کنند؟ افراد چه کاري بايد انجام دهند تا عمر يک رابطه زناشويي رضايتبخش بيشتر شود؟

امروزه ازدواج بسيار پيچيده تر است. در دهه 1950 و حتي پيشتر، وظايف زن و مرد بطور واضح تعريف مي شد. هريک از زوجين مي دانست که چه چيزي از وي انتظار مي رود و مردم آنها را کارهاي مرد و کارهاي زن مي ناميدند.

 اگر هر يک از زوجين از پس اين امور مشخص بر مي آمد، مشکلي نداشتند و زندگيشان بخوبي ادامه پيدا مي کرد. حتي نوع شخصيت مرد و زن نيز از قبل تعريف شده بود. شخصيت مرد، قوي، کم حرف، با لياقت، بي احساس، مشکل گشا، خرجي بده، هميشه در دسترس و محافظ خانواده تعريف شده بود، در حاليکه زن مي بايست يک آشپز خوب، خانه دار شايسته و مربي فرزندان بوده و درعين حال اجتماعي و مذهبي مي بود. به اين ترتيب انتظار زوجين ازيکديگر در ديگر زمينه ها بسيار کم مي شد؛ همين قدر که آنها وظايف از پيش تعيين شده  و نقش هاي تعريف شده خود را انجام مي دادند کافي بود. با پيشرفت فناوري، تغيير در فعاليت هاي زنان و بالا رفتن انتظارات، يک دگرگوني اساسي در اين وظايف ايستا و سنتي ايجاد شد.

  مردم شروع به پرسيدن از خود کردند که قصدشان از ازدواج چه بوده است. خانواده ها ديگر امور خانگي خود را به خدمتکار، پرستار ويا يک سرپرست مي سپردند تا کارهاي روزانه خود را انجام دهند. کم کم ازدواج معني ديگري پيدا کرد و اهداف آن نسبت به آن چه که در گذشته بود تغيير کرد.

در وبلاگ نوشتار دوست و نویسنده عزیز سارا مویدی بازی وبلاگی قشنگ و شیرینی گذاشته شده که منم این پست از وبلاگم رو با معرفی کتابهایی که در زندگی برام جالب بوده و همیشه دوستشون داشتم اختصاص میدم و کتابهایی که در سنین مختلف خوندم رو براتون اینجا می نویسم  :

وقتی کودک بودم :

- جک و لوبیای سحرامیز

- ماجراهای نخودی

- قصه های مجید

وقتی نوجوان بودم:

- تام سایر

- هاکلبری فین

- بچه های آلپ

- مرد عنکیوتی

وقتی جوان شدم:

- باغ درخت آلبالو

- بوف کور

- کلیدر

- آینه های در دار

- شاهزده احتجاب

- سمفونی شبانه ارکستر چوب ها

- مسخ ........... و .............................

حالا نظر شما چیه؟

ایران سرای من است!

ایران سرای من است و چون ایران سرای من است پس در زنجیر هم اگر باشم احساس خوشبختی می کنم . چون باز هم ایران سرای من است  وچون ایران سرای من است بخاطرش همه ی هموطنانم را می فروشم چونکه ایران سرای من است و چه کسی می تواند بگوید که نیست ؟!

وحالا چون همه می گویند ایران سرای من است من هم می گویم ایران سرای من است !

سگ ها و آدم ها

سگی را لقمه ای هرگز فراموش

نگردد گر زنی صد نوبتش چنگ

به روزی گر ستایی سفله ای را

به اندک چیز آید با تو در جنگ

این روزها آدم های عتیقه زیاد به چشم می خورند . حتی دوستان و آشنایان عتیقه به لطف این دوره  زمانه به ظاهر مدرن که به شتاب می گذرد .

برای دوستم که خودش می داند که همیشه دوستش داریم روزهای خوب و سرشار از دوستی و مهر را آرزو می کنیم و از همینجا دستش را می فشاریم و به او می گویم همه ی این اتفاق های افتاده هیچ اهمیت ندارد و می دانم تو بزرگ تر از این چیزها با پشتکار و تلاش به راهت ادامه می دهی . دوستت داریم : من و خوشه و سگ متفکر

دوباره دربدري

دوباره بي پدري

عجب مملكتي

عجب دردسري

چه سري ؟ چه سري؟

همه دردسري !!!!

 ماجراي  اين سفر تلخ رو توي وبلاگ سگ متفكربخونيد . و خوشه عزیز 

این روزها بازار شکلات گرم است . توی مهمانی ها همه به هم تعارف می کنند و کامشان شیرین می شود . امیدوارم این شیرینی تا پایان سال ادامه داشته باشد . نوروز همه دوستان خوبم که برایم در این مدت کمنت گذاشتند و نگذاشتند و می گذارند مبارک

عزیزم مرا ببوس

کلاه من - دست های تو - احساس من - لبهای تو

شیرینی جهان در کلمات توست تنها تو  و می دانی که منظورم تویی

چیزی نایاب شده است.لبخند روی لب های تو.من به تو ارزانی می کنم.حس شیرینم را.بگو با من بگو زندگی شیرینترین تلخی جهان است شکلات

نمی دونم چرا بعضی ها وقتی نقدی می نویسن جیزشون میشه و به خودشون می خرن.آخه بابا جون همین اطفارا هستش که گه مالی کرده فرهنگ و هنر و از اینجور چیزا رو

بعضی زن ها از خلقت خودشون ناراضین. و کار خوبی می کنن . چون فقط بلدن آیه ی یاس بخونن. بعضی هاشون هم ادای روشنفکرها رو در می یارن و اولین کارشون اینه که سیگاری می گیرانند. اما وقتی می ری کاراشونو می خونین بالا میاری . مثل کتلت هایی که شبا به خورد بچه هاشون میدن.

اما

اما

اما بعضی مرها

یک سطل زباله تمام عیار.هرچی برسشه تو شکمشون می ریزن. به پایین تنشون فکر می کنن و ...

بعدش میشن یدک کش و جاکشی می کنن.بابا اینهمه تلخ نباشین . شیرینی بیدمشکی می خورین؟ بهتون توصیه می کنم بخورین!

اول از فیلم شکلات شروع می کنم. جولیت بینوش یک زن سنت شکن است و طعم شیرین سنت شکنی را در این فیلم به اهالی روستا می خوراند. ولی ما چقدر در جامعه خود زن سنت شکن داریم؟

اگر بخواهی عزیزم تو هم  سنت شکن شوی می گویند تو یک آنارشی هستی. منو ببخش که اینو میگم

اما به کارت ادامه بده عزیزم